ZNACZKI OPŁATY RADIOWEJ GENERALNEGO GUBERNATORSTWA
W celu całkowitego odcięcia mieszkańców zajetych terenów Polski od informacji z zewnątrz, władze okupacyjne zarządziły w grudniu 1939 r. całkowitą konfiskatę aparatów radiowych należących do ludności polskiej. Ostateczny termin zdawania odbiorników w siedziach policji niemieckiej upływał dnia 25 stycznia 1940r., a za zatrzymanie radia groziła kara więzienia.
13 kwietnia 1940 roku władze GG wydały rozporządzenie sankcjonujące warunki posiadania radioodbiorników na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Wydawanie zezwoleń na posiadanie radia leżało w gestii Niemieckiej Poczty Wschód (Deutsche Post Osten), a krąg upoważnionych do ich posiadania ograniczał się do ludności narodowości niemieckiej, Volksdeutschów oraz osób kolaborujących z okupantem. Wydawane zezwolenia ściśle określały sposób eksploatacji oraz odpowiedzialność za udostępnianie i przechowywanie odbiorników.
Po uzyskaniu zezwolenia radiowego, nowy abonent otrzymywał książeczkę radiową. Miesięczny koszt abonamentu wynosił 4 zł. Poświadczeniem uiszczenia opłaty było wklejenie do książeczki znaczka o wartości 4zł oraz skasowanie go stemplem miejscowego urzędu pocztowego DPO. Druga część znaczka (z literą A) pozostawała w dokumentacji urzędu pocztowego.
 |
Znaczki opłaty radiowej drukowano w drukarni wiedeńskiej (Staatdruckerei Wien) w arkuszach 50 znaczków podwójnych.
